Home / ಲೇಖನಗಳು / ಕುರ್ಬಾನಿ: ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ, ದೈವಿಕ ವಿಧೇಯತೆ

ಕುರ್ಬಾನಿ: ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ, ದೈವಿಕ ವಿಧೇಯತೆ

✒ ಖಾಲಿದ್ ಸೈಫುಲ್ಲಾ ರಹಮಾನಿ – ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪರ್ಸನಲ್ ಲಾ ಬೋರ್ಡ್

‘ಬಲಿದಾನ’ದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಪ್ರಪಂಚದ ಬಹುಪಾಲು ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಬೈಬಲ್ ಕೂಡ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣಿ ಬಲಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲೂ ಸಹ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆರಾಧನಾ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯು ಇಂದಿಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಮ್ ಧರ್ಮದ ಆಗಮನದ ಮೊದಲು, ಅರಬರು ತಮ್ಮ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಇಸ್ಲಾಮ್‌ ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿತು, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಬಹುದೇವತಾರಾಧನೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಏಕದೇವೋಪಾಸನೆಯ ಘೋಷಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿತು. ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವಾಗ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ನೋವುಂಟು ಮಾಡುವ ಕ್ರೂರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇಸ್ಲಾಮ್‌ ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಾನವೀಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನೀಡಿತು.

ಇಸ್ಲಾಮಿನಲ್ಲಿ ಇದು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಆರಾಧನೆಯಾಗಿದೆ. ಕುರ್‌ಆನ್ ಆದೇಶಿಸಿರುವ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಯವರು(ಸ) ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಿದ ಸತ್ಕರ್ಮವಾಗಿದೆ. “ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗಾಗಿ ನಮಾಝ್‌ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ಬಲಿದಾನ ನೀಡಿರಿ” (ಅಲ್-ಕೌಸರ್ 2) ಎಂಬ ಕುರ್‌ಆನಿನ ಸೂಕ್ತವು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದೂ ಬಲಿದಾನ ನೀಡದವರು ಈದ್ಗಾ ಹತ್ತಿರವೂ ಬರಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿಯವರು(ಸ) ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ಅನೇಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರವಾದಿಯವರು(ಸ) ಮದೀನಾದಲ್ಲಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಲಿದಾನ ನೀಡುವುದನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇದು ಕೈಬಿಡಬಾರದ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಒಮ್ಮತ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮುದಾಯದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಧನಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮಾಡಲು ಝಕಾತ್, ಬಲಿದಾನ(ಕುರ್ಬಾನಿ) ಮತ್ತು ಫಿತ್ರ್‌ ಝಕಾತ್‌ನಂತಹ ಕಡ್ಡಾಯ ಆರಾಧನಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಇಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಬಡವರಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಈ ಆರಾಧನಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದವು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪ್ರವಾಹದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಮನ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಿದಾನದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕೈಬಿಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ವಿಕೃತ ಆಲೋಚನಾ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.

ಜನರು ತಮ್ಮ ಹಬ್ಬದ ವೈಭೋಗಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಿಪತ್ತಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹಣವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮದುವೆಯಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಒಂದು ದಿನದ ಆದಾಯ ಅಥವಾ ಅನಗತ್ಯ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೇಬಿನಿಂದ ಒಂದು ಪೈಸೆ ನಾಣ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಡ್ಡಾಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ತರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಅಗತ್ಯಗಳ ನಂತರ ಉಳಿದಿರುವುದರಲ್ಲಿ (ಅಲ್-ಅಫ್ವ್) ಉದಾರವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕುರ್‌ಆನ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಲಿಯ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ತಲುಪುವುದು ಮಾಂಸ ಅಥವಾ ರಕ್ತವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಧೇಯತೆ (ತಕ್ವಾ). ಇದು ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ಪ್ರವಾದಿ ಇಬ್ರಾಹೀಮ್‌(ಅ.ಸ) ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್(ಅ.ಸ) ರವರ ಆತ್ಮತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ಅಲ್ಲಾಹನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಲು ತಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಾರೋಹಣವು ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಬಲಿ ನೀಡುವ ಕಾರ್ಯವು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗದ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಬಲಿ ನೀಡುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿಯವರು(ಸ) ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಫಾತಿಮಾ(ರ) ರವರಿಗೆ ಹೇಳಿರುವುದು ಅದರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಮುದಾಯ ಸೇವೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಮೂಲಭೂತ ವಿಚಾರಗಳು ನಾಶವಾಗಲು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಬಲಿ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೈಬಿಡಲು ಹೇಳುವವರು ನಾಳೆ ಹಜ್ ಅನ್ನು ಕೈಬಿಡಲು ಹೇಳಬಹುದು, ಅಥವಾ ಸಮಯವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ನಮಾಝ್‌ಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹೇಳಬಹುದು. ಆರಾಧನೆಯು ಅದರ ಮೂಲ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಮುದಾಯವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಉಳಿತಾಯದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕು. ಧರ್ಮದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

SHARE THIS POST VIA

About editor

Check Also

ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದರ ಮದುವೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಆಗಾಗ ಆಕ್ಷೇಪಗಳು ಕೇಳಿ ಬರುವುದಿದೆ. ಆದರೆ, ನಿಜ ಏನು?

ಭಾರತದ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅನುರೂಪವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದು ಆರನೇ ಶತಮಾನದ ಮಕ್ಕಾದಲ್ಲಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು …